Skakkarlappir

2010-06-20T21:12:00.002Z

Ég tróð mér í hlaupagallann í dag í fyrsta sinn í hálfan mánuð. Ég gerði hlé á æfingunum til að ná úr mér beinhimnubólgu sem ég var kominn með, ég fór bara mjög stutt til að byrja með en prófaði að spretta aðeins til að sjá hvort lappirnar þyldu álagið. Það kemur sennilega ekki í ljós fyrr en í fyrramálið þegar ég legg af stað niður stigann.

2010-06-08T20:09:00.004Z

Á laugardaginn hlupum við Goggi hringinn upp í Kaldársel og til baka. Ég var að drepast í sköflungunum í upphafi hlaups en svo lagaðist það með tímanum. Ég var svakalega þungur á mér alla leiðina og dagsformið slappt. Kannski ekki sniðugt að hlaupa á laugardagsmorgni með bjór og viskí í maganum. Asics Trabuko skórnir virka fínt.

Á sunnudag fórum við feðgarnir allir saman í fjallgöngu. Leiðin lá á Skessuhorn í frábæru veðri, ég var bara klæddur í stuttbuxur og bol en fékk að kenna á því daginn eftir því eg gleymdi sólarvörninni og kálfinn var ekki alveg ánægður með það. Við vorum þrjá tíma upp og tvo niður. Leiðin sem við völdum var skemmtileg en ekki sú greiðasta því við fórum full snemma upp í klettana og lentum í klöngri þar sem við hefðum sloppið við ef við hefðum farið aðeins vestar.

Þegar við vorum búnir að mynda og hnykla vöðvana á toppnum héldum við af stað niður og ákváðum að koma okkur niður fyrir toppinn og setjast við klett til að borða nestið. Þetta var gert af gömlum vana og engu öðru því aldrei þessu vant var logn og heitt á toppnum og því í raun engin ástæða til að koma sér niður í klettana, því það þurfti ekki meira skjól.

Annars eru lappirnar með einhverja bölvaða stæla þessa dagana því ég er búinn að koma mér upp þessari fínu beinhimnubólgu í sköflunginn.

Núna sit ég með aftersun á kálfanum og kælipoka á sköflungnum.

2010-06-05T00:29:00.002Z

Lappirnar á mér eru að taka einhverjum breytingum þessa dagana, ég er búinn að kaupa skó fyrir 75 þúsund á þremur vikum. Ég byrjaði á að kaupa vinnuskó, alveg eins og þá sem ég hef keypt mörg undanfarin ár en eftir nokkra daga í þeim er ég farinn að fá verk upp innaverðan sköflunginn. Ég var búinn að klóra mér slatta í hausnum yfir þessu þar til ég reif innleggin úr og steig á þau og sá að litla tá á hægri stóð alveg út af innlegginu og stór hluti jarkans þannig að ég varð að fá mér annað par og í þetta sinn númeri stærra. Ég fékk um daginn blöðru undan gönguskónum mínum sem hafa fram til þessa verið mjög hæfilega stórir og þurfti meira að segja að slaka á tábandinu á öðrum sandalanum.

Ég lét verða af því að kaupa utanvegahlaupaskó í vikunni, ég er búinn að taka einn prufurúnt á þeim á Helgafell, ég held þeir séu fínir en mér var nokkuð illt í sköflungnum þannig að ég naut hlaupsins ekki neitt rosalega. Nú er bara að vinna í því að losna við öll fótamein og gefa svo í.

2010-06-01T20:15:00.002Z

Ég tók stutt skokk í gær. Leiðin lá eins og í fyrradag út á vegleysurnar hér fyrir sunnan hús, ég hljóp yfir línuveginn og aðeins upp með hrauninu og sneri þar við og hljóp inn í bæinn aftur og heim. Heildarlengd var 6 Km sléttir.

Nú er ég búinn að velta skóm fyrir mér í nokkurn tíma. Ég finn ekki þá sem mig langar helst að prófa en það eru Salomon skór, ég þori ekki að panta þá því það er ekki nokkur leið að átta sig á stærðunum á þessu drasli. Ég nota venjulega skó nr 43 og hef gert í mörg ár en nú ber svo við að þeir hlaupaskór sem ég hef mátað eru í annaðhvort 44 eða 44,5. Mér finnst það ansi stórt stökk upp úr 43.

2010-05-30T16:38:00.003Z

Ég vaknaði alveg eiturhress í morgun og skellti mér í gönguskóna. Stefnan var tekin á tröppunum heima beint upp í Kaldársel eftir krókaleiðum í hraunjaðri, ég hljóp þessa leið íð siðustu viku en var ekki með Gps þá og vantaði bæði vegalengd og trakk af leiðinni. Ég tók myndavélina líka með svo ég gæti myndað leiðina. Ég var óratíma á leiðinni en þar sem veðrið var alveg frábært kom það ekki að sök. Ég ætla að henda trakkinu inn á Wikiloc þannig að fleiri geti notið leiðarinnar. Hér er slóð á leiðina sem ég fór.

2010-05-26T21:54:00.003Z

Fyrsta fjallganga ungans fór fram á sunnudaginn. Fyrir valinu verð Stórhöfði ofan Hafnarfjarðar. Ég klikkaði svakalega á að hafa ekki Gps meðferðis svo ég gæti geymt trakkið af þessari fyrstu göngu ungans (ég er alveg handviss um að þær verða margar.

Á mánudag hljóp ég frá Kaldárseli, upp að Valabóli, yfir hálsinn við Valahnjúk og út á slóðina sem er þar og sem leið lá framhjá Helgafelli og kringum það, leiðin er c.a 8,5 Km ef ég hef mælt rétt á korti.

Í gær var svo tekinn sprettur á Helgafell, tími frá bíl og á toppinn var aðeins undir því besta, 22,5 mín. Við héldum svo hlaupinu áfram yfir fellið og niður vestanmegin með viðkomu við gataklettinn.

Ég veit ekki vegalengdina en hlaupið tók 1 klukkutíma og 1 mínútu (við villtumst aðeins á niðurleiðinni og þurftum að hlaupa nokkrum sinnum upp og niður á kafla).

2010-05-22T20:43:00.001Z

Þá er Hvannadalshnjúkur frá og næsta stóra markmið sem ég er búinn að setja mér er að taka þátt í Laugavegshlaupinu eftir rúmt ár. Áður en að því kemur þarf ég að læra að hlaupa og koma mér í gott hlaupaform. Fyrsta varðan á þeirri leið er hálft Reykjavíkurmaraþon.

2009-08-05T20:48:00.002Z

Jæja þá er fríið brátt á enda. Ef einhver efast um snilli mína við að velja réttu frídagana þá má sá hinn sami skoða hvernig veðrið hefur verið frá föstudeginum 10. júlí til dagsins í dag. Það kom einn rigningardagur meðan ég var í fríi og þá rigndi svo lítið að gatan blotnaði varla. Núna aftur á móti er byrjað að rigna nokkuð hressilega og því kominn tími til að skella sér aftur í vinnuna.

2009-08-04T09:43:00.002Z

Við Goggi löbbuðum á Hlöðufell í gær. Veðrið var ágætt svona mestan hluta leiðarinnar en þó rigndi á okkur í nokkrar mínútur þegar við vorum að skríða upp úr mesta brattanum. Við vorum rétt um tvo tíma upp og einn niður, fjallið er mjög bratt og víða laust í sér í mesta brattanum en vel þess virði að skella sér þarna upp.

2009-08-02T09:58:00.006Z

Í dag hefði amma Lóa orðið 100 ára ef hún hefði lifað. Hú dó þann 12.janúar síðastliðinn. Þessi mynd af henni með Natalíu er tekin fyrir ári síðan á 99 ára afmælinu hennar og er sennilega síðasta myndin sem var tekin af henni.

2009-08-01T11:40:00.003Z

Hvað er að liðinu sem heldur visir.is úti? Um daginn spáði einhver kerlingaráft jarðskjálfta í Krýsuvík upp á 8 á Richterskala. 8 er mjög mikill skjálfti og samkvæmt einhverri þumalputtareglu sem ég sá einhversstaðar á námskeiði fyrir mörgum árum, þá jafnar svoleiðis skjálfti flestar byggingar við jörðu. Skjálftinn í Kína í fyrra var upp á 7,9 og hann jafnaði allt að 80% bygginga við jörðu næst upptökunum og tugir þúsunda létust í honum. Í gær varð svo skjálfti upp á rúmlega 3 á Krýsuvíkursvæðinu, þá hringja blaðamennirnir í kelluna og segja henni að það hafi orðið skjálfti á svæðinu, reyndar bara upp á 3 (sem er nokkuð mörgum þúsundum minna en 8) og spyrjahvort þetta sé sá skjálfti sem hún hafði spáð...... dödöööö hvað næst? Ef hún spáir syndaflóði í Skaftafellssýslum á þá að hringja í hana í næstu rigningu og spyrja hvort þetta sé flóðið sem hún spáði?

Væri ekki nær fyrir þetta lið að einbeita sér að því sem er fréttir en láta það sem er kjaftæði eiga sig?

2009-07-30T11:44:00.002Z

Vá hvað ég sá hallærislega brúðarmynd á netinu áðan. Brúðhjónin hölluðu sér upp á húdd á þýskri bíldruslu. Það sem verra var, er að það sam er mest áberandi á myndinni er eldrauður skoðunarmiðinn fyrir miðri mynd, svo komu brúðhjónin svona einhvernvegin til hliðar.

2009-07-29T19:43:00.002Z

Ég fór í búð í dag til að kaupa sitt lítið af hverju. Meðal þess sem var á innkaupalistanum var hnetuolía, ég strunsaði að olíurekkanum og byrjaði að skoða það sem var til. Við fyrstu sýn virtist úrvalið vera gott en þegar betur var skoðað þá voru bara til tvær gerðir af olíu þrátt fyrir fjölskrúðugar pakkningar og allavega lita brúsa, þá var bara til ólífuolía og isio4.
Það er ferlega skrítið þegar maður horfir á stærðarinnar hillu fulla af olíu að það séu bara til tvær tegundir af olíu frá mörgum mismunandi framleiðendum. Ég lenti í þessu einhverntíman fyrir nokkru þegar ég ætlaði að kaupa maís-tortillur þá voru til hveititortillur frá mörgum frameiðendum en engin maístortilla. Það er hálf hallærislegt að hafa þetta svona.

2009-07-28T12:07:00.005Z

Einhverra hluta vegna hef ég ekki tímt að loka þessari síðu, ég opnaði facebook síðu einhvertíman í fyrra og hélt að það væri málið en svo fer reglugrðakjaftæðið í kringum þá síðu svo óendanlega í taugarnar á mér. þannig að það er spurning um að fara bara að nota þessa aftur og búa til myndasíðu til að hengja við. Nú á google, blogger, picasa og gmail og ég er með reikning á öllum þeim stöðum þannig að það er spurning um að fara að tengja þetta drasl saman og gera eitthvað úr því, þó ekki væri nema til að halda utan um myndir og kannski til að láta vita af stöðunni á manni.

Facebook er sniðug til þess að maður hafi einhverja hugmynd um hvað þeir sem maður hittir ekki daglega eru að gera. En aftur á móti finnst manni ekki sniðugt að sjá fólk sem maður þekkir notað til að auglýsa ódýrar bíóferðir bara vegna þess að viðkomandi skráði sig sem aðdáanda ódýrra bíóferða.
Þá þarf maður að vera á stöðugu varðbergi til að Facebook selji ekki myndirnar manns til þriðja aðila.

***

Við feðgarnir fórum í fjallgöngu fyrir viku síðan á Heiðarhorn í Skarðsheiði. Það mun vera 1053mys. Við lögðum af stað eftir vinnu hjá Árna og brunuðum sem leið lá inn á línuveg sem liggur meðfram Skarðsheiði og lögðum svo á fjallið frá þeim vegi. Við vorum rúman klukkutíma upp og eitthvað svipað á leiðinni niður. Ég var bjartsýnn og skildi bæði húfu og vettlinga eftir í skúffunni heima og lagði af stað á fjallið í stuttbuxum og þunnum hlaupabol. Þetta virkaði fínt á leiðinni upp en var ekki alveg jafn sniðugt á niðurleiðinni því eftir brauðsneið og pilsner neðan við toppinn var mér orðið svo rækilega kalt, þrátt fyrir að vera kominn í fleecepeysu, að ég ákvað að hlaupa við fót til að reyna að ná upp hita, það gekk ekki og ég varð að kafa ofan í bakpoka og finna mér regnjakkann minn og skella hettunni á mig. Þegar ég opnaði smellurnar á pokanum, var mér svo kalt að ég fann ekki fyrir fingrunum og ætlaði aldrei að ná að klemma smellurnar nógu fast saman til að þær opnuðust. Þetta tókst þó á endanum og mér hlýaði fljótt á fingrunum með tilheyrandi verkjum.

2009-01-04T00:57:00.002Z

2008-10-26T14:12:00.002Z

Nú er ég bara nokkuð bjartsýnn aftur eftir allan bölmóðinn það sem af er október. Ég hlustaði nefnilega á fréttir klukkan níu í morgun og þar var gamall kunningi á ferð, nefnilega frétt af einhverju sem er að gerast í pólitíkinni í Ísrael. Ég hugsaði með mér: mikið er nú gott að allt er komið í svo gott lag í okkar heimshluta að við fáum loksins fréttir af því sem er að gerast þarna lengst í burtu. Ég hef reyndar aldrei skilið afhverju svona mörgum fréttum frá þessu landi er dælt yfir okkur en engu að síður er ágætt að fá fréttir af vandamálum þeirra því þá eru okkar vandamál ekki að trufla mann á meðan.

***

Hvernig skyldi standa á því að þegar ég hendi einum bíl og ákveð að eiga bara einn og ferðast til og frá vinnu á reiðhjóli þá byrjar að snjóa í október. Ég man ekki eftir svona veðurfari áður, ég hefði ekki orðið neitt hissa á snjó og hálku í byrjun nóv en að vera með þetta veður dag eftir dag frá miðjum okt er soldið meira en ég kæri mig um.

***
Hér er enn ein pestin búin að stinga sér niður, í þetta sinn er það handa-, fóta- og munnveiki eða hvað maður ætti að kalla hana. Unginn byrjaði að kvarta í gær undan bólu í munninum og þegar við fórum að skoða hana betur þá sáum við að hún var með bólur á fótunum og í lófunum. Eftir því sem leið á daginn varð alltaf verra og verra að borða og endaði með því að hún drakk bara vökva og borðaði ís (það má ef maður er veikur). Við brunuðum upp á læknavakt og komumst strax að. Læknirinn var ekki lengi að greina ástandið og sendi okkur heim með það að ekkert væri gert við þessari veiki annað en að bíða og taka verkjalyf. Þá var munnurinn orðinn allur í bólum og stúlkan verulega ergileg. Nú er bara að vona að hún hristi þetta af sér sem fyrst.

2008-10-15T19:43:00.002Z

Þegar ég keyrði gegnum sveitina áðan á leið frá Akranesi, sá ég að kindur eru orðnar mun snyrtilegri í dag en þær voru fyrir nokkrum árum. Ég keyri alltaf framhjá nokkrum sveitabæjum á hverjum degi en hef ekki tekið eftir því áður að kindur nútímans eru allar hreinar og vel greiddar, ekki skítugar og með krullur.

2008-10-10T13:02:00.002Z

Voðalega eru allir eitthvað svartsýnir þessa dagana. Ég hef varla stigið fæti út fyrir hússins dyr síðan á mánudag, þá var ég rétt sestur við tölvuna og byrjaður að kjafta á msn þegar einhver þau hörðustu mótmæli sem ég hef orðið vitni að komu frá maganum mínum. Þar sem ég hvorki var né er óléttur þá gat þetta ekki verið fæðing þannig að það hlaut að vera magakveisa. Já magakveisa nr 2 á stuttum tíma nema þessi var öllu öflugri en sú fyrri og ég er ekki enn orðinn alveg góður. Ég herti upp hugann áðan og hellti upp á kaffi í fyrsta sinn síðan á mánudag, ég held að þessir tveir bollar ætli að tolla á sínum stað.

Unginn vaknaði eiginlega ekki í morgun heldur stundi upp úr sér "mamma ég er sasin" sem útleggst "mamma ég er lasin" við glottum eitthvað að þessu og reyndum svo að vekja hana en án árangurs, hún var rennsveitt á höfðinu og öll hálf slöpp. Ég ákvað því að vera einn dag enn heima og sinna sjúklingnum, hún svaf til hálf ellefu og fékk þá að borða og fór svo aftur að sofa klukkan hálf eitt. Þannig að hún er eitthvað sloj þó hún virðist ekki hafa hita.

***

Nú keppast álfyrirtækin við að bjóðast í góðmennsku sinni til að reisa álver út um allt land og stækka þau sem fyrir eru í tilefni kreppunnar. Ef það er eitthvað sem við getum lært af þessu hruni þá er það að hafa körfuna ekki of stóra fyrir okkur til að bera og ekki of mörg egg í henni. Ég held að fullt af nýum álverum verði ekki full af fyrrverandi bankastarfsmönnum.

Ég vona að fólk fatti tenginguna milli einhæfrar atvinnustarfsemi og mikilla sveiflna í efnahagi landsins.

2008-10-02T21:15:00.002Z

Já já hver bað um snjó? ég veit að það snjóar á mars en það þurfti svosem ekki að koma með sýnishorn hingað.

Í morgun þegar ég vaknaði leit ég út um gluggann og sagði við Önnu, það er bara komin hvít jörð..... nei djók. En nú er þetta bara ekkert djók. það byrjaði að snjóa þegar ég lagði af stað heim úr vinnunni og hefur bara bætt í síðan.

2008-09-27T11:24:00.002Z

500.
Ég var frekar slappur í gær, ég harkaði þó af mér og fór á leikskólann til að sækja ungann því það er mitt verk á föstudögum. Ég komst sem betur fer báðar leiðir milli regnskúra. Ég hefði sennilega ekki verið blautari þó ég hefði lent í rigningu, því að hjóla með rúmlega 38° hita með kerru aftan í hjólinum og ungann þar í upp á hæðina kallar fram mikinn svita og mikla þreytu.

***

Við lágum fyrir framan sjónvarpið í gær og biðum eftir Barnaby, á undan honum var einhver bíómynd um tvo hunda og einn kött sem voru villt úti í skógi og rötuðu ekki heim. Þau lentu í allavega vandræðum á leiðinni en björguðust öll að lokum og fundu fjölskylduna sína.
Meðan ég beið eftir að þessi skemmtilega mynd kláraðist spáði ég í hvort þessi börn sem eru öðruhvoru í starfskynningu hjá ríkissjónvarpinu fái að raða upp dagskránni.

Mér er til efs að nokkur úr þeim aldurshópi sem þessi mynd átti að höfða til hafi verið vakandi þegar hún var sýnd. Satt best að segja held ég að það hefði verið meira áhorf á hana klukkan tólf á hádegi en klukkan tíu á föstudagskvöldi.

þvílík leiðindi.

2008-09-25T15:36:00.002Z

Ég á svo bágt í dag. Ég er nefnilega veikur, ég náði mér í einhverja flensu sem er nú sennilega ekki sú sverasta en alveg nóg til að ég tilkynnti mig veikann í dag. Ég er með hita, beinverki og hausverk.
Svakalega er nú lítið gaman að hanga heima yfir engu.

2008-09-21T09:18:00.002Z

Ég skaust milli haglélja í gær inn í hjólabúð til að kaupa rautt blikkljós aftan á hjólið mitt svo bílstjórar sjái mig þegar ég þeytist í og úr vinnu. Það var furðu mikið að gera í búðinni miðað við veðrið sem var og líka miðað við að það er komið haust.

Ég labbaði einn hring um búðina meðan ég beið eftir að fá afgreiðslu, ég sá þar hjól sem eru einhverslags millibil milli keppnishjóla og fjallahjóla. Þetta eru hjól sem eru á breiðari dekkjum en keppnishjólin og með hærri gírum en fjallahjólin þannig að þau ættu að henta betur til að komast hratt milli staða innanbæjar. Þó fjallahjólið sé ágætt til síns brúks þá finnst mér ég fara full hægt yfir á því, ég held ekki nema c.a 20 km meðalhraða á því og næ ekki nema 50 niður bratta brekku með pedalana á yfirsnúningi. Þess vegna er ég að spá í að kaupa mér annað hjól með vorinu.
Ég væri svo sem til í keppnishjól ef það væri hægt að fá þau með sterkari dekkjum. Best að nota veturinn í að stúdera þetta.

2008-09-06T23:52:00.003Z

Ég skrifaði hér inn um daginn að ég ætlaði að fara að búa til myndasíðu á netinu. hún er til en ég á reyndar eftir að flokka og setja fleiri myndir inn. Um síðustu helgi henti ég nokkur hundruð myndum úr tölvunni því ég hef þann leiða sið að setja allar myndir úr myndavélinni inn í tölvuna, henda einni mynd á netið og geyma svo hinar 150. Þessu þarf að breyta því það er óþarfi að vera með tugi mynda sem eru allar næstum eins en bara ekki alveg eins góðar og sú sem fór á netið.

Hér er albúmið en myndirnar sem eru þarna hafa flestar birst á bloggernum fyrst.

2008-08-24T21:57:00.002Z

Þá er sumarfríinu lokið og vinnan tekur við á morgun. Ég er búinn að vera í sumarfríi síðan um verslunarmannahelgi. Þetta er búinn að vera fínn tími þó framkvæmdagleðin hafi ekki verið neitt gríðarleg.

Við fórum í latabæjarhlaupið í gær og þeir sem voru rétt klæddir fengu veraldleg verðlaun meðan við hin fengum andleg. Unginn sá öll átrúnaðargoðin þarna á einu bretti, sparibauk sem hún hélt að væri Maggi mörgæs, Skoppu og Skrítlu, Sollu stirðu, Glanna glæp að ógleymdum Íþróttaálfinum sem gerði sér lítið fyrir og tók ungann í fangið fyrir myndatöku.

Það var nú ekkert smá gaman, það er komin mynd frá þeim viðburði inn á heimasíðuna hennar. Ég held að íþróttaálfurinn hafi ekki fengið mynd af þeim saman.

***

Ég horfði á handboltann í morgun og lokaathöfn Ólympíuleikanna í hádeginu. Það verður seint sagt um Kínverjana að þeir haldi látlausar hátíðir. Þó lokaathöfnin hafi ekki verið neitt í líkingu við opnunina þá var þetta rosa flott og kynti enn frekar undir löngun manns til að fara aftur til Kína.

***

Í síðustu viku hlotnaðist mér sá heiður að fara með ungann í aðlögun á leikskóla, það var þræl gaman. Fyrri daginn fengum við rúmlega einn klukkutíma en þann seinni fengum við tvo. Það er skemmst frá því að segja að hún stóð sig með mikilli prýði, á morgun fær mamma hennar að fara með henni og sjá hvernig gengur.

2008-08-11T13:24:00.000Z

2008-08-10T22:10:00.002Z

Ég er búinn að finna mér myndasíðu sem ég stefni á að fylla af myndum innan tíðar. Ég á eftir að fara eitthvað gegnum bunkann og sortera úr það sem var á gömlu síðunni sem var lokað fyrir langa löngu síðan. Ég ætla a setja eitthvað þaðan inn á nýju síðuna svo ég þurfi ekki að byrja á núlli. Ég set eina mynd hér inn svona í tilefni dagsins.

2008-08-09T09:40:00.003Z

Við Natalía 韵 horfðum á setningarathöfn Ólympíuleikanna í gær. Ég gapti allan tímann meðan ég horfði, við brugðum okkur reyndar frá í einn klukkutíma til að ná okkur í fegurðarblund sem öðru okkar veitti ekki af. Merkilegt hvað fjölmiðlar eru allir fullir eftirvæntingar um að eitthvað fari úrskeiðis hjá Kínverjunum. Ég sá ekkert sem fór úrskeiðis við setningarathöfnina, ég nennti reyndar ekki að horfa á íþróttamennina ganga inn á völlinn þannig að ég missti af því sem Fréttablaðið birti mynd af án þess að skrifa um. Það voru Íslensku íþróttamennirnir sem voru að sinna mikilvægum símtölum meðan þeir gengu inn á völlinn. Þvílík hallærislegheit að geta ekki slökkt á símanum meðan gengið er inn á Ólympíuleikvanginn. Það er ekki eins og þetta sé hversdagslegur viðburður hjá íþróttamönnum. Ég skil ekki hvað er svo mikilvægt að það það megi ekki bíða nokkrar mínútur meðan gengið er inn á leikvanginn, það er svo hægt að tapa sér í sms og símablaðri þegar komið er á áfangastað og búið að stilla upp eftir inngönguna.

2008-08-06T09:31:00.003Z

Ég get svo svarið fyrir það að ég bý í gömlu vændishúsi. Ég var úti í garði í gær og var að ræða við nágranna minn. Sá sagði mér að vændiskona hefði búið í íbúðinni okkar og starfaði heima hjá sér. Fleiri grannar bættust í hópinn og fóru að rifja upp tímann með vændiskonunni. Konan sem býr við hliðina á okkur sagði að það hefði verið svo mikill bisness hjá henni að menn hefðu nánast tekið númer hér úti á tröppum. Löggan komst víst í málið og truflaði viðskiptin eitthvað en fékk hana ekki dæmda, því vændið var aukavinna. Ef það hefði verið eina vinnan hennar þá hefði hún sennilega verið sakfelld.

2008-06-29T10:42:00.002Z

Við fórum út að borða á föstudag, unginn var settur í pössun til ömmu sinnar á meðan. Þetta er í fyrsta sinn sem við förum eitthvað tvö saman út síðan í ágúst í fyrra þegar við lögðum af stað í stóru ferðina. Það var soldið skrýtið að fara svona í burtu frá unganum.

Í gærkvöld fórum við á tónleika í Laugardalnum. Við vorum mætt upp úr klukkan 6 og fundum okkur sæti á góðum stað í brekkunni. Natalía var með í för og virtist hafa nokkuð gaman af öllu fólkinu sem var þarna. Það var allavega mesta furða hvað hún hélt ró sinni því við fórum ekki heim fyrr en rúmlega 10. Þá var okkur orðið frekar kalt og eins gott að reyna að troðast heim áður en allir færu heim.

Nú á ég bara eina viku eftir heima í barneignaleyfi og svo byrjar vinnan aftur með tilheyrandi gleði. Ég get huggað mig við það að ég á allt sumarfríið eftir og tek það í ágúst. Þá þarf að brúa bilið frá því Anna byrjar að vinna og þar til Natalía kemst á leikskóla.
Þetta er kannski engin óskastaða að geta ekki tekið sumarfríið saman en það verður bara að hafa það eins og er. Við tökum bara flottara frí á næsta ári.

2008-06-23T18:10:00.002Z

Ég held að fyrsti bíllinn minn hafi verið hálfgerð drusla.

Ég fór í dag og keypti bremsuklossa í jeppann. Ég ætlaði að vera búinn að því fyrir lifandis löngu síðan því það logaði alltaf bremsuljós í mælaborðinu. Ég byrjaði á að fara í stillingu því það er styst að fara þangað en þeir áttu ekki klossa þannig að ég brunaði í Suzukiumboðið. Þegar sölumaðurinn var búinn að finna varahlutina fyrir mig og láta mig borga, spurði hann hvort ég hefði ekki átt súkku fox í gamladaga. Ég gat víst ekki neitað því, hann sagðist þá muna eftir mér frá því ég var fastagestur í varahlutadeildinni.

Þegar ég gekk út var ég sannfærður um að bíllinn hafi verið drusla því ég seldi hann árið 1993 og sölumaðurinn man enn eftir mér og bílnum.

2008-06-14T13:37:00.002Z

Stundum kemur myndefnið einfaldlega flúgandi yfir svalirnar hjá manni. Þessar eru teknar þegar verið var að leita að 11 ára gamalli stúlku hér í hverfinu. Hún fannst heil á húfi og allt fór vel. Það er ekki langt síðan svona vifta var hér bakvið hús að leita að bankaræningja þannig að þetta er að verða alvanalegt.

2008-06-13T09:34:00.002Z

Ef einhver hefur ekki tekið eftir því þá er eitthvað fótboltamót í gangi þessa dagana. Maður kveikir ekki að sjónvarpi eða útvarpi án þess að það sé annaðhvort verið að sýna fótbolta eða tala um hann. Ég er feginn að þetta skuli gerast að sumri til þegar maður hefur nokkurnvegin allt að gera annað en að horfa á sjónvarp. Fyrst sjónvarpið er undirlagt í þessu þá mætti nú alveg sleppa því að tala um þessi leiðindi í útvarpinu á klukkutíma fresti.

jæja maður hefur svosem val um að slökkva bara á þessu eða skipta um stöð.

2008-06-09T23:23:00.003Z

Ég skrapp út að labba í kvöld. Ferðinni var heitið að Arnarvatni og Seltúni.

2008-05-27T23:24:00.003Z

Ég labbaði á Húsfell í kvöld, það var nú aldeilis gaman.

2008-05-25T22:24:00.002Z

2008-05-22T10:18:00.002Z

Jæja þá er ég orðinn stjórnarmaður í húsfélaginu. Þetta er embætti sem fáir kæra sig um en einhver verður að sinna. Ég var reyndar eini stjórnarmaðurinn sem mætti á síðasta fund þar sem stjórnin var kosin og því kom það í minn hlut að ganga milli íbúða og segja hinum meðlimunum fréttirnar. Mér fannst það ekkert leiðinlegt alltaf gaman að geta sagt fólki góðar fréttir. Ég náði ekki í stelpuna sem var gerð að formanni þannig að ég veit ekki hvort einhver annar hefur sagt henni hvaða embætti hún gegnir. Hún verður örugglega glöð þegar hún fréttir þetta og áttar sig á að eina undankomuleiðin úr embætti er að selja og flytja.

Fyrir mörgum árum þegar við bjuggum á gamla staðnum, þá missti ég af húsfundi vegna þess að við vorum í London. Ég hafði gefið nágranna mínum umboð til að kjósa um eitthvað sem ég man ekki hvað var og tók fram í leiðinni að ég kærði mig ekki um að fara í stjórn.

Ég taldi mig vel sloppinn og hélt ég væri laus allra mála næsta árið, en svo var ekki því ég var gerður skoðunarmaður reikninga. Ég fékk fréttirnar þegar ég var í veiðibúðinni að leita mér að einhverjum veiðibúnaði. Strákur úr næsta stigagangi pikkaði í mig og sagði mér fréttirnar. Ég varð náttúrulega hundfúll yfir þessu þar til ég sá að þetta var það næst léttasta sem hægt er að gera í húsfélagi. Upp frá þessu bauð ég mig alltaf fram í þetta sama embætti um leið og byrjað var að kjósa í stjórn því þá var ég laus við formanns og gjaldkeraembættin og gat horft framan í nágrannana meðan þeir biðu eftir að kosningin liði hjá.

2008-05-19T09:36:00.001Z

2008-05-16T08:38:00.002Z

Ég fór um daginn og keypti mér slöngu í afturdekkið á hjólinu mínu. Ég held nefnilega að ég hafi hjólað eftir gaddavír um daginn því gamla slangan var eins og sigti. Ég var búinn að setja bót á hana en það dugði ekki til þannig að ég fór og keypti nýja. Ég ákvað líka að kaupa líka pumpu, ég tók nefnilega eftir því að á dekkinu stendur að það eigi að vera 40-65 psi þrýstingur í því og ég næ ekki svo miklum þrýstingi með vasapumpunni. Ég fékk pumpu sem er eins og gömlu rússapumpurnar nema bara úr plasti og með þrýstingsmæli.

Það er svaka munur að hjóla eftir að ég náði að troða öllu þessu lofti í dekkin og nú mega hestamennirnir fara að passa sig. Ég las einhvern hluta vegalaganna í gær til að átta mig á hver staða hjólreiða er gagnvart hestaumferð. Ég komst að því að ef hesti er riðið eftir akvegi og annað ökutæki kemur eftir sama vegi þá ber hestamanninum að víkja svo hitt ökutækið komist hjá.

Þetta minnti mig á atvik sem ég varð vitni að fyrir nokkrum árum á leið inn í Dómadal. Ef ég man rétt þá vorum við Olli þar á leið inn á Landmannaafrétt í veiði þegar við lentum í bílalest sem hékk aftan við hestamenn, við vorum á þriðja eða fjórða bíl í röðinni. Á undan riðu einhverjir snillingar á c.a 15 kmh þeir litu öðru hvoru um öxl þannig að þeir vissu vel af öllum bílunum á eftir þeim, en þeir gerðu samt ekkert til að hleypa hópnum framúr. Þetta hefur þeim sennilega þótt alveg drep fyndið, þangað til við komum niður brekkuna að Dómadalsá, þá riðu vitleysingarnir út af veginum og fyrsti bíll komst af stað. Sá sem var á bíl nr 2, sem var stór breyttur land cruiser, var samt heldur pirraðari en sá á fremsta bílnum þannig að þegar hestarnir beygðu niður ána þá tók nr 2 sig til og stökk á jeppanum fram af veginum og út í ána með tilheyrandi gusugangi yfir hestakallana. Bílarnir sem á eftir komu hristust vegna fagnaðarláta en hestakallarnir hættu all snarlega að hlæja að þeim sem þeir voru búnir að tefja.

2008-05-12T16:03:00.002Z

Dagurinn er enn sem komið er mjög góður. Ég svaf út í morgun eftir skemmtilega sveitaferð um helgina, við gengum frá farangrinum og svo gerði ég við sprungna dekkið á hjólinu mínu. Ég held ég hafi hjólað yfir gaddavír eða eitthvað slíkt því það voru tvö áþekk göt á slöngunni , ég fann heldur ekki fyrir neinu höggi áður en loftið hvarf þannig að það hefur eitthvað stungist inn í dekkið.

Ég fór út til að tilkeyra bótina á dekkinu áðan, leiðin lá eins og svo oft áður upp í Kaldársel. Ég nennti ekki að fara upp að Helgafelli og því síður að labba upp á það þannig að ég sneri við hjá hliðinu inn að vatnsveitunni og ákvað að hjóla annan veg til baka. Sá vegur liggur örlítið vestar en aðalleiðin og er ekki malbikaður. Þegar ég var búinn að hjóla 2-300 metra inn á veginn mætti ég hestamönnum, annar þeirra heilsaði mér en hinn bað mig að stoppa. Sá sem heilsaði er gamall maður sem vann til margra ára með pabba, ég heilsaði á móti og stoppaði til að hleypa þeim framhjá. Svo hjólaði ég c.a. kílómeter áður en ég mætti eldri hjónum, ég hægði á mér, bauð þeim góðan dag og hélt svo áfram, þau tóku undir og allir voru glaðir.

Svo hjólaði ég nokkur hundruð metra og mætti þá þremur hestamönnum í viðbót, einn reið á mínum vegarhelmingi og gerði sig ekki líklegan til að víkja, ég hægði á mér til að sjá hvort hann myndi ekki gefa sig og fara á sinn helming en ekkert gerðist þannig að ég stoppaði. Sá sem fór fyrir hópnum var ekki svo hress og sagði mér að ég væri á reiðvegi, ég leiðrétti hann og benti honum á að þetta væri akvegur, þá sagði hann mér að þetta væri nokkurskonar reiðvegur því það færu svo margir um þennan veg á hestum. Svo þuldi hann yfir mér að það færi illa saman að hjólreiðamenn stunduðu sínar hjólreiðar nærri hesthúsum og við ættum hreinlega að vera annarsstaðar. Ég hristi hausinn af undrun. Hann endaði svo á að biðja mig að íhuga það að koma ekki aftur á hjóli á þennan stað, ég svaraði honum með einföldu NEI-I, þá kallaði hann mig öðling og með það fór ég heim. Ég er ekki frá því að hann hafi meint eitthvað annað en að ég væri alvöru öðlingur.

Það er einhver bölvuð árátta hjá hestamönnum að ríða eftir akvegum og bölsótast svo út í alla aðra sem nýta sér þessar samgönguleiðir á öðrum tækjum en truntum.

Eftir þetta samtal við hestamanninn ætla ég alltaf að hjóla þessa leið til baka úr Kaldárseli og ætla að reyna að hafa jafn gaman af því og í dag.

2008-05-09T10:30:00.003Z

Í fyrrakvöld fór ég út að hjóla. Ég hjólaði upp að Helgafelli, lagði hjólinu þar og hljóp svo upp á fjallið. Ég var 20 mínútur upp og 10 niður, svo settist ég á hjólið og hjólaði heim. Þetta allt saman tók einn klukkutíma og þrjátíu og fimm mínútur.

Í gær ætlaði ég að endurtaka leikinn og reyna að bæta tímann. Það tókst ekki sökum þess að þegar ég var búinn að labba á fjallið og var á leið niður á veg aftur, þá heyrðist hviss úr afturdekkinu á hjólinu og ég varð að hætta við tilraunina og láta sækja mig. Í dag þarf ég því að finna bætur og leggjast í viðgerð á dekkinu.

2008-05-04T08:34:00.001Z

Við pabbi skruppum í labbitúr upp að Tröllafossi á Mosfellsheiði á fimmtudag.

2008-05-04T08:26:00.002Z

Ég skrapp í Bláfjöll til að prófa fjallaskíði og skó saman á mánudagskvöldið. Það gekk bara ágætlega þannig að ég ákvað að fara á Snæfellsjökul á þeim um helgina en hefði betur sleppt því.

Við Natalía sáum þennan minnk í bæjarlæknum á föstudag þegar við fengum okkur spássitúr.

Það getur þurft að smella á myndina til að finna kvikindið því hann fellur ágætlega inn í umhverfið, allavega í tölvunni sem ég er í.

2008-04-30T09:28:00.002Z

Eldri myndirnar tvær voru teknar 30.apríl 2007 úti í Kína. Þetta eru fyrstu myndirnar tvær sem við sáum af Natalíu Yun. Við fengum líka tvær eða þrjár passamyndir með skýrslunum. Neðsta myndin er tekin síðastliðinn sunnudag á ylströndinni. Það er annars helst að frétta að Skvísan náði sér í sverustu gerð að kvefi með horfossi á við dettifoss. Við höfum þessvegna tekið því rólega síðustu daga.

2008-04-27T21:04:00.003Z

Í dag fórum við unginn í fjöruferð í Nauthólsvík, þar mokuðum við sandi í kappi við Flosa frænda. Það var náttúrulega bongóblíða og fullt af fólki að spóka sig í sólinni. Á stígnum sem liggur framhjá Nauthólsvíkinni var múgur og margmenni á reiðhjólum, línuskautum, hlaupaskóm og einn á gönguskíðum á hjólum.

Þegar við vorum búin að moka nóg var skundað upp á bílastæði, þar blasti við mér par í litlum bíl. Þau voru í miðju foreldramyndandi atferli og kipptu sér ekki mikið upp við að fólk væri á ferðinni allt í kringum bílinn þeirra. Ég sótroðnaði fyrir þeirra hönd og þorði ekki einusinni að taka mynd af þeim til að selja í ódýrt klámblað.

Seinni ferð dagsins var öllu siðsamlegri því þá fórum við Giggo í göngutúr ofan og neðanjarðar í nágrenni Kaldársels. Allir voru í buxum og enginn varð sér til skammar.

2008-04-26T19:28:00.002Z

Í dag gengum við pabbi á tvö himin há fjöll, eitt fyrir hádegi og hitt eftir hádegi

2008-04-20T21:53:00.002Z

Ég veit ekki hvort maður hljómar eins og nörd þegar maður segir að það er búið að setja nýjar myndir af Hafnarfirði á Google earth. Ég var að skoða fjallið sem ég bý á þegar ég tók eftir því að verslanirnar hinumegin við lækinn eru komnar inn á kortið. Þá fór ég að skoða og sá að grunnurinn að húsinu sem er verið að bygga hinumegin við götuna er kominn inn. Þá flaug ég yfir á gamla húsið sem við bjuggum í og sá að vinnuskúrarnir voru horfnir af planinu og þá var ég alveg viss um að það væri búið að mynda aftur.

2008-04-20T21:19:00.002Z

Í gær fórum við Giggo út að labba. Við fórum fyrst og skoðuðum útfallið af einu stærsta ferskvatnsneðanjarðarvatnsfalli landsins í Straumsvík. Við mættum á staðinn á fjöru þannig að maður sá vel hvurslags vatnsflumur gusast út úr hrauninu. Það er frekar magnað að standa á grófri möl í fjörunni og sjá heila á birtast undan tánum á manni án þess að maður verði neitt blautur í lappirnar.

Þegar við vorum búnir að labba um fjöruna og skoða ár sem komu ýmist beljandi upp úr jörðinni eða hurfu ofan í jörðina og komu svo annarsstaðar upp þá settumst við aftur upp í bíl og færðum okkur að Óttastaðaborg. Þar lögðum við af stað í c.a 9 km labb um hraunið ofan Hafnarfjarðar. Við löbbuðum yfir Alfaraleið og sem leið lá upp í Tóhóla þar sem við snerum við og gengum aftur niður í bíl. Við sáum nokkrar rjúpur og mynduðum og virtum fyrir okkur landslagið.

2008-04-16T15:47:00.002Z

Nú þegar ég horfi út um eldhúsgluggann minn sé ég samskonar mengun og oft í Beijing, grátt teppi liggur yfir borginni og ég sé rétt grilla í Esjuna gegnum mengunina. Það heyrist ekki oft í fjölmiðlum hvað veldur menguninni sem liggur yfir Beijing en eftir því sem farastjórinn okkar úti sagði er mengunin yfir borginni ekki nema að hluta til af mannavöldum. Stór hluti mengunarinnar á upptök sín austan við borgina í eyðimörk sem er þar. Mengunarskýið sem við sjáum oft á myndum frá borginni er semsagt samskonar mengun og liggur yfir Reykjavík núna þ.e. fjúkandi jarðvegur. Við fórum aðeins út áðan en stoppuðum ekki lengi því sandfokið var svo mikið að maður gat vart opnað augun.

Fyrst ég er byrjaður að tala aðeins um Kína þá er ekki úr vegi að setja tengil á heimasíðu manns sem býr við hliðina á Kínverska sendiráðinu. Hann lenti í því að einhver bráð gáfaður einstaklingur fór húsavillt og byrjaði að mála slagorð á húsið hans.

2008-04-09T10:15:00.002Z

2008-04-08T14:57:00.002Z

Ég sé að sumir eru soldið seinir með fréttirnar.

Innlent | mbl.is | 8.4.2008 | 13:49

Ungir veggjakrotarar handsamaðir

Veggjakrotarar á barnaskólaaldri voru gómaðir í Hafnarfirði um helgina. Lögreglan segir, að um hafi verið að ræða tvo pilta sem höfðu að öllum líkindum komist yfir spreybrúsa á heimili annars þeirra en úr brúsanum höfðu þeir úðað á tvö hús, þar af annað íbúðarhús.

Þegar lögreglan kom á vettvang neitaði annar pilturinn með öllu að segja til nafns en hinn var öllu samstarfsfúsari. Faðir þess síðarnefnda bar fljótt að og var honum gerð grein fyrir málinu en að því loknu var haldið á heimili þess fyrrnefnda og rætt við móður hans.

Vel gekk að ná veggjakrotinu af íbúðarhúsinu en óvíst var með hitt húsið.

Það upplýsist hér með að hitt húsið sem þeir tala um er spennistöð í Vallahverfinu.

2008-04-05T22:34:00.002Z

Ég gleymdi næstum að minnast á að ég sá þegar lögreglan handtók tvo veggjakrotara í dag. Þeir voru ekki stórir þegar laganna verðir höfðu snúið þá niður og stillt þeim uppvið vegg, þeir voru sennilga ekki heldur neitt sérlega stórir áður en þeir voru gripnir. Ég heyrði þegar annar reyndi að koma sökinni á hinn með því að stynja upp úr sér milli ekkasoganna að hann hefði ekki speyað neitt hann halti bara á brúsanum. Ég held þeir hljóti að hafa leitt þá fyrir dómara og fengið þá hneppta í gæsluvarðhald í minnst viku.
Þó gætu þeir hafa sloppið á því að þeir hafa ekki verið mikið eldri en 6 ára.

2008-04-05T22:05:00.002Z

Ég sá að það var verið að taka í notkun nýjan komusal í flugstöðinni á Egilsstaðaflugvelli. Ég minnist þess ekki að það hafa verið eitthvað sérstaklega þröngt um mann í þeirri flugstöð þau skipti sem ég hef farið þar í gegn. Ég hef líka farið um Akureyrarflugvöll og flugvöllinn á Ísafirði. Ef ég man rétt þá eru þetta alltsaman ágætar byggingar, snyrtilegar og bjartar. Kannski sísta aðstaðan fyrir vestan.

Ég hef líka farið um Reykjavíkurflugvöll oftar en ég hef tölu á bæði í innanlandsflug og millilandaflug. Þar er farþegum boðið upp á húskofa sem hefur verið byggður utan um bragga sem bretarnir skildu eftir handa Íslendingum þegar þeir fóru. Komusalurinn fyrir millilandaflugið er álíka stór og stofan okkar og einn færibandssturbbur sirka fjögurra metra langur og endar út í horni þar sem töskurnar hrúgast upp og fólk treðst um hvert annað til að finna það sem því tilheyrir.

Ef það á að vera flugvöllur í Vatnsmýri þá verður að vera einhver aðstaða fyrir farþega. Svo einfalt er það. En það er eins og allir samgönguráðherrar séu talsmenn landsbyggðarinnar og settir í embætti til að greiða götu allra annarra en íbúa höfuðborgarsvæðisins. Samanber það að nú er búið að klassa upp flugstöðina á Egilsstöðum meðan höfuðstöðvar innanlandsflugsins eru í bragga sem heldur hvorki vatni né vindum. Ef maður á leið um Reykjavíkurflugvöll í vondu veðri um vetur er eins gott að klæða sig til útiveru því það er mjög kalt þar inni.

2008-04-05T00:21:00.002Z

Í gær var 4. apríl, þá átti ég afmæli. Ég fékk nokkra gesti í heimsókn og gaf þeim súpu og köku, ég borðaði sjálfur slatta af súpunni, slatta af kökunni, drakk rauðvín og fékk mér svo einn bjór þegar gestirnir voru farnir og hélt svo aðeins áfram með rauðvínið eftir bjórinn. Þrátt fyrir að hafa skellt öllu þessu í magann lanagar mig alveg ofboðslega í eina eða tvær franskar pylsur og ekki væri verra að hafa þær beikonvafðar og borðaðar í námunda við ráðhústorgið í Köben.

2008-04-03T10:00:00.002Z

Olli á afmæli í dag. Hann er orðinn eldgamall og geðstirður og ekur um norður Noreg á litlum hraða á gömlum volvo. Hann er búinn að fá sér barðastóran hatt og lætur sig síga í ökumannssætið svo fólk haldi að hann sé enn eldri.

Kristín sem kom með okkur heim frá Kína á líka afmæli í dag. Hún er tveggja ára og svaka dugleg.

Til hamingju með daginn bæði tvö

2008-04-03T09:22:00.002Z

Best að blanda sér aðeins í þjóðmálin. Mér finnst mótmæli vörubílstjóranna gegn háu olíuverði ekki sniðug. Aftur á móti get ég alveg stutt þá í að það mættu vera fleiri hvíldarstæði svo þeir geti fengið sér lúr við þjóðvegina. Það er nú bara þannig að stjórnvöld hafa voðalega lítið með hækkun eldsneytisverðs að gera. Þetta ræðst allt meira og minna af heimsmarkaðsverði.

Í fyrrasumar lokaði hópur umhverfisverndarsinna Snorrabraut í einhvern smá tíma en eins og flestir vita liggur Snorrabraut þannig að það er hægt að komast framhjá henni á marga vegu án þess að festast eitthvað að ráði. Lögreglan var umsvifalaust send á staðinn til að yfirbuga óróaseggina og þeir gengu býsna hart fram við að snúa suma niður, miðað við fréttaflutning af því.

Ég er nokkuð viss um að enginn hefur tafist neitt að ráði við þessa aðgerð sem fór fram í sól og blíðu seint í júlí, þegar felstir eru í fríi og þeir sem tefjast á Snorrabraut eru einna helst á leið niður í Aktu taktu til að kaupa sér ís eða frá Aktu taktu með ís í maganum.

Í gær stöðvuðu trukkarnir fólk sem var á leið í og úr flugi, þeim fannst allt í lagi að tefja fólkið því áhafnir flugvélanna voru líka fastar í þvögunni og þessvegna væru allir jafn seinir. Þetta var jafn grunnt hugsað og flest annað í þessum mótmælum því svona vitleysisgangur getur kostað það að fólk missir af tengiflugi og getur þess vegna lent í miklum hremmingum og getur verið keðjuverkandi. Það er ekki hægt að ætlast til að malarkeyrandi trukkabílstjórar viti það enda er alltaf beint flug til Benidorm.

Þegar þeir voru hættir að trufla flugfarþega og suðurnesjamenn fóru þeir og lokuðu tengingu Hafnfirðinga og Garðbæinga við helstu heibrigðisstofnanir landsins. Afleiðingarnar sáust í fréttum Ruv í gærkvöld þegar eitthvað konugrey var að reyna að koma pabba sínum á spítala en sá var í miðju hjartaáfalli.Hún mátti gjöra svo vel að aka eftir umferðareyju á móti umferð til að koma kallinum til læknis.

Þrátt fyrir allt þetta gerir lögreglan ekkert til að opna vegina. Enginn handtekinn og enginn snúinn niður.

Svo virðist sem lögreglustjóranum finnist mikilvægara að halda Snorrabrautinni opinni að sumarlagi þannig að fólk komist til að kaupa sér ís.

Já eða einhverjum vinnuvélavegi uppi á hálendi.

2008-04-02T08:32:00.002Z

Bubbi byggir er í tækinu og við sitjum spennt og mjálmum og vrúmmum eftir því hvað er á skjánum.

***

Ég hljóp ekki apríl í gær, en ég keypti aftur á móti bensín. Ég hugsaði þegar ég var búinn að versla í matinn að nú væri rétt að fylla tankinn áður en næsta hækkun yrði. Það kostaði 8500 kall að fylla í þetta sinn. Þegar ég fékk mér svo morgunsopann áðan sá ég í einhverju blaðanna að N1 er með tilboð í dag, -25 kall af líternum. Þetta er sennilega ekki eins gott og það hljómar því þetta er væntanlega miðað við fulla þjónustu og þar af leiðandi miðað við þau kjör sem ég er með hjá þeim má segja að þetta sé -14 kr afsláttur sem er þó allnokkuð. Ég er búinn að vera með viðskiptakort frá þeim síðan í haust en hef bara notað það tvisvar til að kaupa bensín og tvisvar til að kaupa rekstrarvörur fyrir bílinn. Það er nefnilega þannig að afslátturinn sem þeir gáfu upp í skilmálunum er ekki meiri en svo að ég versla ennþá á sjálfsafgreiðslustöðvunum og held þannig krónunum inni á reikningnum mínum í stað þess að safna inn á reikning hjá bensínstöðinni. Það er eitthvað kaupfélagslegt við að safna inn á reikning hjá fyrirtæki og geta svo bara tekið sparnaðinn út í vörum hjá þeim.

Má ég þá heldur biðja um ódýrara bensín og geyma sparnaðinn sjálfur og stjórna sjálfur hvar ég eyði honum.

2008-03-31T21:56:00.002Z

Ég gafst upp á skattaskýrslunni áðan. Fyrst sannfærði ég sjálfan mig um að þetta væri orðið ágætt í bili og ég kæmist ekki lengra án Önnu og svo var ég orðinn svo þyrstur að ég neyddist til að fara niður og ná mér í bjór, en eins og allir vita getur maður ekki gert skattaskýrslu eftir að hafa fengið sér bjór þannig að ég geri þetta bara á morgun.

***

Síminn á borðinu hringdi fyrir einni mínútu ég svaraði og þar var einhver stúlkukind sem sagði "gott kvöld Haukur er hún Anna nokkuð við" takið eftir hún nefndi mitt nafn fyrst. Nei sagði ég og lagði á. 7 sekúdum seinna hringdi gsm síminn minn niðri í gangi þar sem hann var flæktur í jakkavasanum. Ég stökk niður og leit á símann, þar var sama númer og hafði verið hringt úr augnabliki áður. Þar var sama stúlkukindin og í hinum símanum nema nú spurði hún eftir mér og bauð mér áskrift að DV. Ég skil ekki afhverju í dauðanum hún gat ekki spurt mig í gegnum hinn símann þar sem hún var með nafnið mitt uppi á skjánum þegar hún hringdi.

Jæja hvað veit ég, ég er ekki símasölumaður.

***

Ég er kominn í megrun, nú borða ég hollenska sósu með matnum í staðinn fyrir bernaisse. Um daginn var ég kominn upp um þyngdarflokk í júdóinu sem ég hætti í fyrir 20 árum. Ég mátti nú ekki við því þannig að ég reyni nú að fara út að hjóla þegar snjóalög leyfa. Ég pumpaði aðeins meira í dekkin en í fyrra og herti upp á framdemparanum svo stýrið halli ekki of mikið fram.

Það eru bara tveir kostir við að vera svona þungur nr1. meiri skriðþungi niður brekku á hjólinu nr2. maður þarf minna vatn í baðið

2008-03-12T22:37:00.002Z

Fyrst maður er kominn í tuðgírinn þá er ekki úr vegi að halda aðeins áfram.

Þegar við bjuggum á Sléttahrauni versluðum við oft í Nóatúni enda er sú búð nánast við endann á götunni. Ég reyndi þó að beina viðskiptunum annað eftir framsta megni af tveimur ástæðum. Ef ég þurfti að kaupa fleiri hluti en ég gat borið án þess að nota innkaupakörfu þá fór ég annað því körfurnar hjá þeim eru svo drullugar að mér dytti ekki einusinni í hug að setja sápubrúsa ofan í þær.

Í gær vantaði mig hreinsiefni til að hreinsa uppþvottavélina okkar. Hún var nefnilega orðin þannig að fyrst þvoði maður í henni og tíndi svo allt út og þvoði í vaskinum. Ég brunaði því í Krónuna við Hvaleyrarbraut því hún er opin til níu. Þegar ég kom þar inn fékk ég á tilfinninguna að þessari búð hefði verið lokað fyrir einhverju síðan en gleymst að læsa henni því gólfið var skítugt, hillumerkingar á hvolfi(ef þær voru þá til staðar) og innréttingarnar allar eins og þær ættu bara eftir að detta í gólfið, fyrir utan að þær voru meira og minna hálf tómar.

Ég greip það sem mig vantaði og eitt eða tvennt sem mig vantaði ekki(nammi) og fór svo í röðina við kassann. Röðin silaðist hægt áfram enda bara tveir af þremur kössum opnir, tvær stelpur merktar versluninni hengsluðust um rétt hjá kössunum og töluðu hátt um að einhver strákur væri á lausu. Fullorðinn kall sem stóð fyrir aftan mig spurði hvort þær gætu ekki opnað þriðja kassann svo þetta gengi hraðar en þá hvæsti önnur stelpan á hann að þær væru að gera annað.

Þegar ég kom svo að kassanum varð mér litið á innkaupakörfurnar og sá þá að þær eru jafn skítugar þarna og í systurverslunum Krónunnar, þ.e Nóatúni.

Nú ætla ég ekki að fullyrða um að þetta sé eitthvað fullkomið hjá keppinautunum, en ég get þó sagt að Samkaup og Fjarðarkaup bjóða upp á stálkörfur en Bónus virðist annaðhvort eiga þvottavél eða þá hefur starfsfólkið metnað til að halda körfunum hreinum því ég hef ekki tekið eftir svona sóðaskap hjá þeim.

2008-03-12T15:25:00.002Z

Við fórum í leikfimi í dag. Tíminn á mánudag féll niður vegna veikinda þjálfarans en í sárabætur var okkur boðið að mæta í dag í staðinn. Hópurinn sem við vorum í í dag var frábrugðinn mánudagshópnum að því leiti að það voru bara þrír dökkir kollar mættir, á mánudögum eru kollarnir 6 til 7 eftir hversu góð mætingin er. Það var reyndar ein sjónvarpsstjarna með okkur í dag, sú er líka gift eða í sambúð með einum að stórforstjórum þessa skers.

Ég komst reyndar að því í þessum tíma að ég er að verða gamall og ekki nóg með það heldur er ég að verða kurteis og tillitssamur við náungann með aldrinum. Þannig var nefnilega að ég leyfi unganum alltaf að labba sjálfri upp stigann sem liggur upp í salinn. Þegar við komum á næst efsta pallinn stendur þar kona sem gæti hafa verið á aldrinum 22-36 ára, ég er ekki klár á aldrinum því hún var vel í holdum(lesist: spik óhemju feit), hún stóð sem sagt þarna og hvíldi sig á niðurleiðinni eftir að hafa kjagað niður 5 tröppur. Þegar við nálguðumst hana byrjaði hún að flissa og benti á ungann sem æddi upp stigann og sagði "Rosalega er þetta stór úlpa sem hún er í". Ég sagði aldrei þessu vant bara jájá og hélt áfram. Andskotann varðar einhverja stelpuhlussu um það hvernig ég klæði barnið mitt.

Þegar ég kom svo upp fór ég að hugsa hvur skrambinn væri að mér núna fyrst ég notaði ekki tækifærið eins og vanalega og hreytti einhverjum ónotum í hana. Næg voru nú tækifærin, hún var nebbnilega eins og svo margar konur í hennar þyngdarflokki í úlpu sem hefði dugað þýska listamanninum sem pakkar byggingum inn, til að pakka sæmilega stórum leikskóla inn, þannig að ég sé ekki hvað hún var að tala um stóra úlpu.

Okkur gekk annars vel í sportinu og æfðum klifur og jafnvægislist af svo miklu kappi að það þurfti að þurrka hausinn á unganum áður en við héldum út í þrálatann veturinn.

2008-03-07T09:16:00.002Z

Ég vaknaði í morgun með bros á vör og dreif ungann niður í morgunmat. Þegar hún var kominn með matinn sinn, gekk ég að útvarpinu til að ná tíðindum dagsins. Þegar ég var búinn að kveikja á því leit ég út um gluggann til að kanna hvort það væri eitthvað snjóþotufæri. Það sem blasti við mér var vissulega snjór en líka hundur nágrannans að míga utan í framdekkið á bílnum mínum. Ég sá að það kom eitthvað fát á stelpuna sem á hann því hún öskraði á hundinn að drífa sig inn. Ég var ekki nóg snöggur að stökkva út og hreyta ónotum í hana.

Þá kemur að því. Afhverju er hundhelvítið ekki í bandi þannig að það sé einfaldlega hægt að stjórna hvar hann mígur eða bara að þjálfa hann upp í að míga á bílana sem þau eiga sjálf?

Ég ætla að hafa sambandi við þau í dag og tilkynna þeim um einhliða samning sem ég ætla að gera við þau, þetta þýðir einfaldlega að annaðhvort gera þau eins og ég vil eða ég hef samband við hundaeftirlitsmann. Samaningurinn gæti hljóðað svona: Samkvæmt samningi þessum heiti ég því að pissa ekki á ykkar bíla og hvorki þið né hundurinn ykkar pissar á mína.

Brot á samningi þessum verða kærð til heilbrigðiseftirlitsins.

Eða eitthvað svoleiðis. Það liggur svaka sekt við því að pissa á almannafæri ef maður er mennskur þ.e ef um hund eða kött er að ræða þá má svoleiðis míga og skíta hvar og hvenær sem er án þess að kvikindið sé krafið um 5000 kall og fær stimpil í kladdann.

2008-02-29T08:42:00.003Z

Í dag er tímajöfnunardagurinn ógurlegi sem kemur bara á fjögurra ára fresti. Ég óska öllum sem eiga loksins afmæli til hamingju.

Ég sendi tölvupóst í byrjun vikunnar til Kínverska sendiráðsins og óskaði eftir mynd sem var tekin af Natalíu með kínverska sendiherranum í veislu sem okkur var boðið í í janúar. Ég reiknaði ekkert frekar með svari við póstinum en svo kom svar í gærkvöld frá þeim með öllum myndum sem hún sést á og þar á meðal þeirri með sendiherranum.

Mig langar nefnilega að senda þá mynd út til barnaheimilisins í Wuxue.

2008-02-28T09:17:00.002Z

Nú er komið hálft ár síðan við vorum í Kína. Mér finnst eins og það hafi verið í gær eða fyrradag.

Um helgina fylltumst við áhyggjum yfir því að barnunginn vildi ekki segja til nafns en eins og flestir vita getur verið glæpsamlegt að gera það ekki við ákveðnar kringumstæður. Við vorum búin að reyna allar útgáfur af báðum nöfnunum bæði hægt og hratt, með kínverskum framburði og íslenskum en ekkert gekk. Hún taldi öll möguleg nöfn upp en þegar kom að hennar eigin, sneri hún sér við og fór að raða skónum sínum eða sótti eitthvað dót og sýndi manni eins og það væri löngu týndur fjársjóður.

Ég spurði flesta sem ég þekki sem eiga börn á líkum aldri hvort þeirra börn væru byrjuð að reyna að klæmast á sínu nafni. Svörin voru jafn misjöfn og þau voru mörg, þannig að mér var nokkuð létt. Ég hélt að við hefðum kannski valið rangt nafn og barnið hefði hreinlega hafnað því.

Svo kom það á þriðjudaginn þegar hún var í baði. Hún benti á sjampóbrúsana og sagði: Mamma á, pabbi á og Beitla á. Fyrst tók ég ekki eftir neinu en svo endurtók hún röðina, mamma, pabbi og Beitla. Ég stökk á fætur og smsaði á mömmuna að nafnið væri komið, mamman kom skrensandi heim úr vinnunni og náði varla beygjunni inn á bað. Ég ætlaði aldeilis að leyfa henni að heyra nafnið og benti á sjampóið og byrjaði "mamma á" og reyndi að fá barnið til að botna fyrir mig. Hún horfði á mig og byrjaði"mamma á, pabbi á og áá....." ekki kom það eftir pöntun.

Í gær kom svo nafnið oft og mörgumsinnum þegar við vorum að drekka síðdegissopann og þá fékk mamman að heyra líka.

2008-02-26T08:40:00.002Z

Ég vaknaði óþægilega snemma við að ég fékk hælspark í augað. Unginn hefur þann leiða vana á nóttunni að vilja sofa á milli okkar. Rúmið er alveg nógu breitt til að bera okkur öll,,,,, þ.e ef allir sofa í sömu stefnu, unginn er ekki búinn að fatta það og er eins á nóttunni og daginn, semsagt þversum.
Þetta kostar það að oft á tíðum tapar maður koddanum sínum annaðhvort undir lappir sem sparka stöðugt alla nóttina eða hreinlega að hún kemur og ýtir geðvonskulega á hausinn á manni og reynir óvinveitta yfirtöku á koddanum. Ef maður gefur sig ekki og ætlar að halda koddanum þá fer hún út í þvingunaraðgerðir og leggst ofan á hausinn á manni og reynir þannig að fæla mann af koddanum.

Þessi yfirgangur þýðir oftar en ekki að ég vakna hálfur í barnarúmi með pínulítinn og allt of lítinn kodda og að drepast í bakinu sökum stífleikamunar á dýnunum í barnarúminu og mínu rúmi.

Oft er það þannig að unginn leggst á koddann hjá mömmu sinni og notar þá minn kodda sem fóthvílu. Til þess að komast þangað þarf hún að klofa yfir mig, (eins og það sé hindrun) það gerir hún með því að stilla sér upp með bakið í vegginn og tekur svo þrjú skref áður en hún sveiflar löppinni upp í loft og klofar yfir mig. Þetta væri kannski í lagi ef hún væri nógu kloflöng til að gera þetta án þess að hlunkast á mig og leka svo niður hinumegin.

Ég er mikið að spá í að fara niður í geymslu og finna rimlana í rúmið hennar og girða hana af í rúminu.

2008-02-24T14:18:00.002Z

Ég hélt með Dr Spock en unginn dansaði við sigurlagið.

2008-02-14T14:12:00.002Z

Þar sem jökullinn á lóðinni hefur hopað er sandkassinn kominn í ljós aftur. Ég skildi ekki afhverju enginn krakki hefur setið í kassanum mánuðum saman þannig að ég ákvað að klæða ungann upp og fara út að moka. Þegar ég var búinn að sitja í tvær mínútur á barminum á kassanum sá ég hvar einhver brún klessa lá í sandinum, ég greip litla skóflu og skaut einni skítaklessu úr kassanum, svo settist ég aftur. Eftir smá stund sá ég aðra klessu, svo ég stóð upp og skaut henn líka út í buskann.

Ég var varla sestur þegar ég sá að allt er morandi í þessu ógeði í kassanum svo ég kippti unganum upp úr og við fórum að róla í staðinn. Þar sem ég er einn af eigendum þessa sandkassa þá ætla ég að fara í krossferð gegn þessum ferfættu skítamaskínum og auglýsi hér með eftir leiðum til að farga þessum ófögnuði. Ég er ekki með byssuleyfi og á ekki byssu, auk þess þætti ekki vel til fundið að skjóta úr byssu á sandkassann þannig að ég verð að finna aðra leið.

Ef einhver kann gott trix til að veiða og farga köttum þá má sá hinn sami láta mig vita og ég mun prófa aðferðina.

2008-02-10T12:06:00.000Z

Það er enn neyðarástand í Kína vegna kuldakastsins sem hefur verið þar síðan í janúar. Mikil neyð ríkir á mörgum barnaheimilum vegna skorts á nauðsynjavörum og vegna rafmagnsleysis. Hér má sjá hvað vantar á barnaheimilin og hvert ástandið er, listinn er víst ekki tæmandi.

Í Wuxue er ástandið svona: Wuxue City SWI, Hubei - for 38 children 0-6, they request winter clothing and underwear, quilts, 28 pairs of shoes, 38 hot water bottles and 4000 diapers. Total reques: 15380 yuan.

Það er hægt að styrkja barnaheimilin með því að smella á litlu rauðu músina efst á síðunni. Ég fann enga leið til að gefa beint til Wuxue þannig að ég setti bara nokkra dollara í pottinn.

2008-02-07T10:17:00.000Z

Hér var dagurinn tekinn snemma og brunað út með snjósköfuna til að lemja mestu klakabrynjuna af bílnum. Ferðinni var heitið á heilsugæsluna til að fá sprautu í ungann. Tilhlökkunin var engin því af fenginni reynslu eru þetta engar skemmtiferðir og þær hafa náð hámarki þegar læknirinn tekur upp sprautuna. Pabbinn var alveg sveittur af stressi því það var búið að lýsa þessum ferðum sem svæsnustu öskuræfingum. Það er skemmst frá því að segja að unginn var eins og ljós í skoðuninni og rétt kveinkaði sér þegar stungan kom í handlegginn og smá þegar hæðin var mæld en annars var ekkert til að kvarta undan.

Trixið er að ég sagði við hana áður en við fórum inn að ef hún væri sterk og harkaði af sér þarna inni þá fengi hún stóran ís þegar við kæmum heim. Það virðist hafa dugað því um leið og við komum inn um dyrnar byrjað hún að veina Ís,Ís,Ís.

***

Nú erum við að hlusta og horfa á söngvaborg, mér finnst þetta svo leiðinleg spóla að ég er að spá í að taka hana úr og setja teletubbies í í staðinn. hollirassirí og hollirassira

djös ógeð

2008-01-31T23:40:00.000Z

Eins og mig langar stanslaust að fara aftur til Kína og þá sérstaklega til Wuhan í Hubei héraði, þá hefur löngunin dvínað lítillega síðustu daga. Það er nefnilega allt á svarta kafi í snjó þarna austurfrá. Nú geisa mestu vetrarhörkur síðustu 50 ára í mið- og suðurhéruðunum. Hér má sjá meira um málið

***

Það tekur heldur betur á að vera heimavinnandi húsfaðir sem reiðir fram tvær heitar máltíðir á dag, þvær stundum upp og er kominn í fjarnám í stærðfræði.

Ég skráði mig í tvo stærðfræðiáfanga um daginn og byrjaði í þeim báðum fyrir rúmri viku síðan. Ég er ekkert kominn af stað í öðrum áfanganum en í hinum er ég á blússandi siglingu.... eða þannig

2008-01-27T20:09:00.000Z

Í haust fór ég á útsölu og keypt nýja borðtölvu. Sú gamla var orðin þreytt og hægvirk þannig að það var annaðhvort að ráðast í miklar beturumbætur á gömlu vélinni eða bara kaupa nýja. Seinni kosturinn varð ofan á. Þegar ég kom í búðina voru allar vélarnar seldar nema sýningarvélin sem stóð frammi í búð, sölumaðurinn bauð mér að fá hana annars var allt búið, ég þáði það og fór nokkuð ánægður heim en ekkert alsæll. Tölvan var svona skítsæmileg og ekkert meira en það, um daginn þurfti ég svo eitthvað að nota geisladrifið í henni en þá virkaði það ekki þannig að ég brunaði með tölvuna í viðgerð. Ég hélt að það yrði bara skipt um geisladrif og þar með væri allt klárt, svo var ekki. Þegar gripurinn hafði verið nokkra daga í viðgerð hringdi einhver starfsmaður af verkstæðinu í mig og spurði hvað ég vildi geyma af gögnum úr tölvunni, ég svaraði um hæl að ég vildi geyma allt og spurði svo afhverju hann þyrfti að vista gögnin þegar geisladrifið væri bilað. Þá hafði komið í ljós að móðurborðið var ónýtt.

Eftir nokkur símtöl og talsverða bið var tölvan loksins tilbúin og ég fór heim með hana og stakk í samband. Þegar ég ætlaði að vitja gagnanna sem þeir höfðu geymt fyrir mig kom í ljós að þeir höfðu geymt draslið hennar Önnu en mitt finn ég hvergi en aftur á móti áskotnaðist mér myndaalbúmið hennar Siggu sem er sennilega sextán ára og hún og vinkonur hennar byrjuðu greinilega að drekka áfengi í sumar því myndirnar eru þannig. Ég vona að Sigga sé ánægð með það sem hún fékk úr minni tölvu því þar voru myndir af Natalíu Yun og sitthvað fleira sem ég get ekki ímyndað mér að saxtán ára stelpa hafi áhuga á.

Eitt lærði ég á þessu, þegar maður kaupir sér vírusvörn eða önnur forrit á netinu án þess að fá uppsetningardisk þá er rosa sniðugt að kaupa sér pakka sem inniheldur heimild til að hlaða öllu forritinu niður í eitt ár eftir að það er keypt. Ég gerði það þegar ég keypti víruvörn fyrir réttum mánuði, þetta kostaði 8$ minnir mig og kom sér vel þegar ég fékk tölvuna til baka því forritið hafði týnst úr vélinni..

2008-01-22T10:20:00.000Z

Ég fékk óvenju skemmtilegan tölvupóst í morgun. Hann var frá happdrættinu, þar var mér tilkynnt að ég hefði unnið og ég var spurður hvar ætti að leggja inn. Ég er svo slappur happdrættisspilari að ég man ekki númer hvað miðinn minn er þannig að ég gat ekki flett vinningnum upp á netinu þannig að ég varð að hringja og spyrja hversu ríkur ég væri orðinn.

Ég ætla nú ekki að leggjast í neitt bruðl eða svoleiðis þrátt fyrir skjótfenginn gróða en ég reikna þó með að spila frítt þetta árið.

2008-01-21T21:35:00.000Z

Í hádeginu fórum við Natalía í leikfimi. Henni leist nú ekkert meira en svo á þetta því í fyrsta atriðinu áttum við að sitja á gólfinu og klappa saman lófunum og klappa í gólfið til skiptis og syngja upphafslag tímans. Unginn grúfði sig fyrst saman og sló svo í hendurnar á mér til að ég hætti þessu klappi og gjammi. Næst átti að syngja fingralagið og taka í viðkomandi fingur þar sem við átti í laginu, ég reyndi hvað ég gat að rétta úr samakrepptum og löðursveittum fingrunum og halda lagi en án árangurs. Svona gekk þetta allt þar til kom að tækjaleikfimi þar sem börnin fengu að fara í áhaldaleikfimi, þá varð svo gaman að ég ætlaði aldrei að koma henni út úr salnum þegar flautað var til leiksloka. Það var svipuð barátta að ná unganum út úr salnum og hafði verið að fá hana til að rétta úr fingrunum í fingralaginu, eini munurinn var sá að hún var bara sveitt á höndunum þegar ég reyndi að syngja lagið en var öll rennsveitt og hál þegar ég reyndi að koma henni í útigallann.

Þegar mér hafði tekist að klæða ungann og koma henni í skó var stefnan sett beint á bílinn. Það reyndist ekkert mál að koma Natalíu í bílinn og hún var hin sáttasta að setjast inn en vesenið byrjaði þegar ég ætlaði sjálfur að koma mér inn því ég náði í einhverjum klaufagangi að opna hurðina beint á ennið á mér með þeim afleiðingum að stór sá á því. Eða eins og fegurðardrottningin sem ég vann einusinni með sagði snöktandi eftir að hún fékk rispu í andlitið " ég skemmdi á mér andlitið".

Þegar ég hafði náð að klöngrast í sætið og koma mér þægilega fyrir sá ég í speglinum að kúla á stærð við sleikipinna hafði myndast og skarð á stærð við svöðusár var í enninu. Þegar ég hafði svo náð áttum og fuglarnir voru að mestu hættir að syngja í hausnum fór ég að heyra hljóð úr aftursætinu, þau komu frá Natalíu þar sem hún benti á spegilinn þar sem hún sá pabba sinn með svöðusárið og sagði "úff" og "ÓÓ".

Ég komst heim við illan leik með þerripappír á enninu og ungann stynjandi "úff úff" og bendandi á baksýnisspegilinn úr aftursætinu.

2008-01-16T23:18:00.001Z

2008-01-16T14:25:00.000Z

2008-01-15T22:31:00.000Z

Þessi mynd er aðeins neðar á síðunni í upphaflegri útgáfu. Hún er af fánaborg fyrir utan Ikea tekin frá Urriðakotsvatni, hún er tekin á ríflegum hraða.

2008-01-15T09:12:00.000Z

Nú er fyrsti dagurinn sem ég er einn heima með Natalíu Yun því Anna byrjaði að vinna í morgun. Við erum búin að borða morgunmat og erum að horfa á Skoppu og Skrítlu í átjánhundraðasta sinn síðan um áramót. Mér finnst þær heldur skárri en Teletubbies en mikið óskaplega fær maður mikla leið á þessu efni. En þar sem unginn hefur mjög gaman að þessu þá er þetta spilað samviskusamlega af miklum móð.

Í gær fékk ég tilkynningu í tölvupósti um að auglýsingin, þar sem auglýst var eftir foreldrum eða skyldmennum Natalíu í Kína, væri fundin og ég gæti fengið hana keypta. Ég lét ekki bíða eftir mér og keypti hana strax. Ef ég skildi póstinn rétt þá fæ ég eintak af blaðinu. Hér má sjá hvernig svona auglýsing lítur út. Þess ber að geta að þessi auglýsing er fyrir barn fætt 2003 í Hubei héraði, annað skil ég ekki í henni.

Það er bandarískur maður sem vinnur við að finna þessar auglýsingar. Við fengum reyndar auglýsinguna með Natalíu enda er það víst skylda að láta foreldrana hafa eintak af auglýsingunni því við borgum fyrir birtingu hennar. Auglýsingin okkar var svo illa ljósrituð að það er varla hægt að sjá hver er á henni.

2008-01-11T16:53:00.001Z

Við borðuðum kínverskan mat í gærkvöld og létum prjóna hjá Natalíu bara svona að gamni, við vissum að hún gæti borðað núðlur og svoleiðis með prjónunum en vissum ekki að hún gæti tínt upp í sig kjötbita með þeim.

2008-01-11T16:45:00.000Z

Ég fór og gekk um hverfið í dag meðan ungfrúin fékk sér fegurðarblund.

2008-01-06T14:12:00.000Z

Jæja ég bætti um betur í morgun og gekk á Helgafell á 37 mínútum í stað klukkutíma sem það tók um jólin. Ég á þó enn langt í land með að ná sumartímanum sem var 28 mínútur á þess að blása úr nös.

Þess ber að geta að síðasta brekka sem ég gekk upp áður en ég gekk á Helgafell milli jóla og nýárs var hluti af Kínamúrnum í lok ágúst.

Ég strengdi ekkert áramótaheit en er að spá í að reyna að vera duglegur að koma mér í form þannig að maður geti bætt einhverjum fjöllum í ferilskrána á árinu.

2008-01-04T17:36:00.000Z

Ég komst ásamt öldruðum föður mínum í fjallgöngu annan í jólum. Við klifum hið snarbratta og himinháa Helgafell. Við vorum allt of lengi á leiðinni upp enda báðir klofstuttir með eindæmum og snjórinn djúpur.

Ég er ekki byrjaður á húsvarðadjobbinu sem ég skrifaði um í gær, við fengum nefnilega gesti í morgun. Höfuðborgardeild hópsins sem fór til Kína í haust kom í heimsókn og borðaði hádegismat með okkur.

2008-01-03T22:37:00.000Z

Ég er orðinn heimavinnandi húsfaðir, þetta er djobbið sem mig hefur alltaf dreymt um. Ég er búinn að kaupa mér bláan húsvarðaslopp, gult stanley málband og smiðasvuntu því nú á að taka til hendinni. Ég þarf að breyta vatnslögninni frá þvottavélinni þannig að hún dæli ekki öllu beint í klósettið niðri og svo þarf ég að hengja upp snaga einhversstaðar þar sem Anna vill fá hann (ég tók ekki alveg eftir því hvar hann á að koma en hún hlýtur að minnast á það aftur).

Svo er svona hitt og þetta sem þarf að laga milli þess sem maður skundar út og gefur öndunum og kaupir í matinn.

***

Í dag eru 4 mánuðir síðan ég varð pabbi og Anna varð mamma, alveg magnað að þetta skyldi gerast á sama augnabliki hjá okkur báðum. Natalía Yun dafnar vel og virðist bara hafa það takk fyrir bærilegt hjá okkur þó hún sé ekki alltaf sammála um hvenær eigi að opna munninn og hvenær eigi að loka honum. Hún fellur því bara ágætlega inn í hópinn því pabbi hennar hefur yfirleitt á við sama vandamál að stríða.

***

Við fengum fullt af gestum um áramótin, samtals níu fullorðna gesti og tvo barnagesti. Við elduðum kalkún með fyllingu og allskonar meðlæti sem var ýmist upprunnið í okkar eldhúsi eða gestanna.

Eftir mat, skaup og skál fór ég út og skaut rakettum til hliðar, mínar fóru allar til hægri en nágranni minn hinumegin við götuna skaut sínum til vinstri. Ég ætla ekki að fullyrða hvorum tókst betur upp en allavega náði ég að koma flestu sem eitthvað er varið í í nokkura metra hæð áður en það fauk yfir húsið hjá einhverjum nágrannanum.

2007-09-27T21:41:00.000Z

Það er nú eitthvað lítið að gerast á þessari síðu þessa dagana.
Það er helst að frétta héðan að heimætan náði sér í þetta líka svaka kvef með ofboðslegum horfossi sem við erum búin að reyna að þurrka upp með öllum gerðum af þerripappír. Þetta horfir til betri vegar núna eftir því sem tilfinningin segir manni. Svo kom hlaupabóla ofan í kvefið þannig að stuðið á heimilinu hefur verið í hálfgerðu lágmarki.

Ég vann mig út úr sjokkinu með því að leggjast í óþarfa innkaup, fyrst fór ég og keypti þriðja bílinn á heimilið því nú erum við þrjú og svo keypti ég tölvu sem mun leysa 5 ára gömlu borðtölvuna af hólmi.

Tölvuna keypti ég á útsölu á laugardegi en sótti svo allt sem vantaði í hana á sunnudegi í búðina eftir að hafa legið yfir búnaðarlýsingu næturlangt. Verst þótti mér að þurfa að setja gripinn saman sjálfur því ég er ekki mikill rafeindavirki í mér.

Bílinn fékk ég aftur á móti nokkurnvegin í einu lagi ef frá er talið dráttarbeislið sem lá ónotað inni í honum og þá meina ég ónotað það var ekki ein rispa á kúlunni. Ég hugsa að það fái að ligga ónotað inni í honum eitthvað áfram því ég skil ekki hvernig á að festa það á og finnst þetta allt eitthvað hálf ótraustvekjandi, sennilega þótti fyrri eiganda þetta líka eitthvað pjáturslegt og þessvegna ekki notað gripinn og í ofanálag þá á ég ekkert til að hengja í þetta beisli.

Allavega þá er gott að vera kominn á jeppa aftur eftir þriggja ára hlé og ekki verra að hann skuli vera næstum eins stór og sá sem ég átti síðast og 30 hestöflum kraftmeiri. Þar sem fyrri eigandi var gamall kall þá var hann á dekkjum sem bjóða ekki upp á að allur krafturinn sé sendur í einu úr bensíntankinum og út í hjól þannig að ég þarf að reyna að finna eitthvað betra grip á góðu verði. Ef maður stígur of fast á hægri pedalann fer allt í spól og vitleysu þó undirlagið sé þurrt malbik.
Magnað hvað Íslenskir dekkjasalar eru ótölvuvæddir, í það minnsta finn ég eitthvað lítið úrval á netinu.

***

Á mánudag er sælan úti því þá þarf ég að druslast í vinnuna, ég er búinn að vera í fríi síðan seint í ágúst og gæti alveg hugsað mér að vera lengur í fríi. það er þó huggun harmi gegn að það eru bara þrír og hálfur mánuður þangað til ég fer í annarskonar frí sem er ekkert frí heldur puð vinna þar sem maður öslar skaflana með barnavagn og skiptir um beyjur þess á milli og gefur barninu að borða á fyrirfram ákveðnum og rútineruðum tímum.

Assgoti munar miklu að skrifa á lyklaborð í fullri stærð, best að hætta þessu.

2007-09-16T20:58:00.000Z

Ég er búinn að bæta tengli fyrir síðuna hennar Natalíu hér til hliðar. Það gengur bara nokkuð vel með hana hér heima. Hún orðar flestan mat sem við berum á borð fyrir hana, í gær var það kjúlli en kjötsúpa í kvöld. Spurning um að halda bara áfram með kjötsúpuna á morgun.

Við förum með hana til læknis á morgun til að láta lesa af berklaprófinu sem var gert á föstudag og til að skila einu sýni inn til rannsóknar. Spurning hvernig hún bregst við þegar við komum inn á spítalann því heimsóknin á föstudag var síður en svo gleðileg. Gestur barnalæknir tók á móti henni og fór hörðum höndum um ungann sem var skít logandi hrædd við kallinn, en vinkaði honum þó þegar við kvöddum.

Á morgun ætlum við líka að skrá hana í þjóðskrá og sækja um kennitölu. Þannig að það verður smá rúntur hjá okkur.

2007-09-16T17:39:00.000Z

Þetta er gangur í Sumarhöllinni í Beijing. Hann er 728 metra langur með 8000 málverkum á sperrum og burðarvirki.

Við gengum einhverra hluta vegna við hliðina á þessum gangi en ekki inni í honum þannig að ég steig bara inn í hann rétt til að taka eina eða tvær myndir og svo héldum við áfram að ganga við hliðina á honum.

2007-09-13T21:15:00.001Z

Frænkurnar komu í heimsókn í dag og stilltu sér upp fyrir myndatöku.

2007-09-09T14:34:00.001Z

Sumir kunna að skirpa og velta sér upp úr skítnum.

2007-09-09T14:29:00.001Z

Þetta er snyrtipinninn dóttir mín við Himnahofið.

2007-09-09T04:41:00.001Z

2007-09-09T04:25:00.001Z

Þessi mynd er tekin fyrir utan barnaheimilið sem stelpurnar komu frá. Þær voru reyndar hjá fósturfjölskyldum en þetta er stofnunin sem hefur umsjón með munaðarleysingjum í Wuxue.

Þetta er spítalinn sem Natalía Yun fannst fyrir utan þann 24.3.2006.
Henni hafði verið komið fyrir í körfu eða einhverju slíku bakvið þetta skilti sem ég stend við þarna.

Hér er bakhliðin á því, það er ekki alve víst að það hafi verið á nákvæmlega þessum stað en forstöðukona heimilisins hélt að þetta væri staðurinn. Það eru tvær stelpur í hópnum sem fundust þarna á þessum bletti.
Hér er svo Natalía Yun í dýragarðinum í Wuhan að borða ís sem mamma hennar átti að fá en tapaði hendurnar á þessu smávaxna matargati.

Það er rosa fjör hjá okkur á morgnanna, því skvísan vaknar hlæjandi og gleðin minnkar ekki við að fara í morgunmat því þá byrjar hún að syngja og tralla af gleði og vinkar þjónustufólkinu eða nikkar til þess, sem gerir það af verkum að við fáum enn betri þjónustu því þau eru alltaf að koma til að sjá hver það er sem skemmtir sér svona konunglega. Meira að segja kokkarnir hafa troðið sér fram til að sjá fjörið.

2007-09-05T07:10:00.001Z

Ég ætlaði að vera búinn að setja inn myndir og nafn hérna en sökum þess hvað dagskráin er stíf og lítið kríli bíður ekki alltaf rólegt meðan maður sendir ættingjum og vinum línu, þá hefur ekki unnist tími til að sinna þeim verkum. Fyrir þá sem ekki vita, þá heitir stúlkan Natalía Yun Hauksdóttir. Við erum bara búin að nefna hana enda er hún ekki komin heim ennþá. Við erum búin að spyrja hina og þessa Kínverja hvernig nafnið hennar er borðið fram, það er borið fram nokkurnvegin svona Uín með lítilli áherslu á U, en þeir eru alls ekki sammála um hvað það þýðir þannig að ég sleppi að setja það inn hér.

***

Við fórum í Gula trönuturninn í dag og skoðuðum hann og útsýnið úr honum. Það var mjög gaman.

Þessi er af flísalögðum vegg í Gula Trönuturninum í Wuhan. Ég er að spá í að fá mér svona flísar á baðið.
Þetta er bjölluturn við hliðina á þeim gula.
þarna eru lappirnar í kross af gleði yfir að hafa fengið ís eins og hinir.
Þetta er fyrsta mublan sem við kaupum handa Natalíu og hún fær að nota, allt hitt er heima. Þetta er trékollur með á málaðari mynd af vatnsmelónu en það er eitt það besta sem hún fær að borða.

Á morgun fer annaðhvort ég eða Anna með rútu til Wuxue, en það er borgin sem stelpurnar fundust á og koma frá. það verður örugglega 10 tíma ferðalag þar sem farið verður með hópinn á staðina sem stelpurnar fundust á og barnaheimilið skoðað.

Það var reyndar engin stelpnanna á barnaheimilinu og er það vel því það eru mannskemmandi staðir. Þær voru allar hjá fósturfjölskyldum sem höfðu þær í fóstri og það sést greinilega á þroska þeirra að þær hafa fengið gott atlæti og þá örvun sem lítil börn þurfa.

2007-09-02T14:15:00.000Z

Stóri dagurinn er á morgun. Þegar þetta er skrifað eru tæpir tólf tímar í að við fáum stelpurnar í fangið. Við komum inn á hótel hér í Wuhan klukkan átta í kvöld en, við fórum beint úr loftkældu rútunni inn á loftkælda hótelið. Þegar við vorum búin að koma okkur fyrir á herberginu og borða, fórum við út að athuga hvort við gætum fundið verslun til að kaupa vatn. Það er skemmst frá því að segja að það er ekki skrítið þó þessi borg sé kölluð ofninn því rakinn drap okkur næstum þegar við gengum út úr húsinu. Við setjum inn MYNDIR þegar við komum til baka af skrifstofunni. Ég veit ekki hvað þetta ferli á morgun tekur langan tíma þannig að fólk ætti nú ekki að halda sér vakandi til að bíða eftir myndunum. Vonandi verðum við komin til baka og búin að setja inn myndir og nafn þegar þið vaknið.

p.s. það fór mun betur um okkur í Air China vélinni í dag en í stóru SAS vélinni fyrir viku.

2007-08-29T10:11:00.001Z

Sko kallinn. Þið getið reynt að giska á hvar þessi með hvítu lappirnar stendur. Þess ber að geta að ég get ekki skoðað síðuna sjálfur því það er lokað fyrir lestur bloggsíðna hér í alþýðulýðveldinu.

***
Enívei, það var heitt í dag og ég var sveittur en þó ekki sveittastur. Við fórum í Jade verksmiðju í dag en eins og allir vita er Jade steinategund. Í þessari verksmiðju sker fólk út allskonar fígúrur í Jade og selur okkur svo á vægu okurverði. þegar það var frá og við höfðum notað Visakortið smá var haldið á Kínamúrinn, ég skokkaði upp á topp á þeim hluta sem okkur stóð til boða að ganga á(lesist drattaðist milli þess sem ég saug vatnsbrúsann). Bakið á mér var rennandi blautt þegar ég kom niður enda sennilega eitthvað milli 25 og 30 stiga hiti þarna í dag. Ég svitnaði svo mikið að ég stopaði á miðri leið í minjagripabúð og keypti túristaderhúfu á fáránlega háu verði til að svitinn rynni ekki í augun á mér. Þegar við vorum búin að þramma múrinn fórum við í verksmiðju sem selur vasa og annan borðbúnað úr emaleruðum kopar. Það var mikil upplifun að sjá hversu mikil vinna er að smíða einn svona vasa eða disk. Við keyptum hvorugt heldur keyptum við glerkúlur sem eru holar að innan og málðar innanfrá gegnum gat. Við létum skrifa táknið hennar Yun innan í aðra kúluna, þannig að þá er mynd af hundi á kúlunni, því hún er fædd á ári hundsins og svo er táknið hennar líka.

Við fengum að borða á risastórum veitingastað á efri hæð verksmiðjunnar, það var óhemju mikill matur á borðum og svakalega sterkir snafsar 56% til að jafna mallann ef ske kynni að það væri eitthvað ullabjakk í matnum.

***

Núna er Anna á fleygiferð um allt hótel að leita að einverjum sem er með frontpage í tölvunni sinni þannig að hún geti sett inn á aðalsíðu hópsins því í öllum hamaganginum við að pakka gleymdist að athuga hvort þetta forrit væri í fartölvunni.

2007-08-28T21:10:00.000Z

Við erum komin til kína eftir langt ferðalag. Við náðum lítið að sofa á leiðinni því það fór ekki alveg nógu vel um mann í sætinu. Hótelið er mjög flott og herbergið er ca 50 m2 þar af er rúmið ca6 fermetrar. Það eru risastór gatnamót við gluggann á herberginu og risastór sjónvarpsturn líka. ég reyni að setja inn mynd sem ég tók út um gluggann.

Annars er hitinn bærilegur hér en rakinn frekar mikill. Eftir nokkra klukkutíma leggjum við að stað á kínamúrinn, við sáum hann úr flugvélinni í gær þar sem hann hlykkjaðist um fjallstoppana hér rétt utan við borgina.

Við erum búin að prófa að borða á kínverskum veitingastað, við fengum mjög góðan mat eftir ævintýralegar bendingar á matseðilinn sem samstóð af táknum og myndum.

Núna er sólin að koma upp í Peking, klukkan er 5:30 að morgni og ég er búinn að vera vakandi síðan 3:30. Mengunarskýið er ekki lagst yfir þannig að ég sé að útsýnir héðan af herberginu er gott. Í gær var mjög lélegt skyggni.

2007-08-24T22:10:00.000Z

Ég er kominn í langt frí. Þar sem ég er ekki viss um að ég muni eftir að skrifa meira hér inn áður en við förum í stóra túrinn þá vísa ég bara á þessar síður ef fólk vill fylgjast með okkur.
Heimasíða hópsins
Heimasíðan okkar
Varaheimasíðan ef aðal klikkar

Það eru gestabækur og athugasemdakerfi út um allt á þessum síðum þannig að það er engin afsökun fyrir að kvitta ekki.

2007-08-16T23:16:00.000Z

Ef ég drepst ekki úr stressi á morgun þá hlýtur það að gerast hinn daginn. Mér finnst listinn með öllu sem á eftir að gera fyrir brottför endalaus. Ég gaf mér samt tíma til að kíkja aðeins á annan bílinn okkar um daginn en hann hefur staðið á sprungnu dekki mjög lengi fyrir utan húsið og hvorugt okkar nennt að fara út til að skipta um dekk. Þar sem hann stóð svo þá lak allt rafmagn af honum og hann neitaði að fara í gang, neitaði að renna aftur á bak og hann neitaði að hleypa mér í skottið þar sem samlæsingarnar þurfa rafmagn. Þar með þurfti ég að ná í hinn bílinn til að gefa start, því varadekkið var læst niðri í skottinu á þeim rafmagnslausa. Eftir að hafa fengið smá aðstoð frá betri helmingnum datt bíllinn í gang og allir voða glaðir, þangað til ég rak augun í bensínpoll sem hafði myndast undir þeim nýstartaða.

Ég drap á ílnum hið snarasta en ákvað samt að skipta um dekkið þrátt fyrir lekann. Þegar dekkið var komið á var trekkt í gang aftur til að finna lekann og til að sjá hvort viðgerð væri möguleg. En það var sama hvað bílnum var gefið inn og slakað á gjöfinni til skiptis, enginn dropi kom undan honum. Ég drap því á honum og ákvað að hann væri læknaður af lekanum.

Í gærkvöld ætlaði ég svo að fara og þvo bílinn og hlaða geyminn í leiðinni því hann hafði ekki verið í gangi nema 3-4 mínútur þegar bensínlekinn gerði vart við sig. Ég brunaði út með startkaplana og hinn bílinn til að gefa þeim bláa start. Þegar hann var kominn í gang og ég orðinn klár að leggja af stað, gerðist eitthvað óskiljanlegt í húddinu á bílnum sem varð þess valdandi að ég greip um eyrun og stökk inn í bíl til að drepa á. Það hafði nefnilega vaxið í hann þjófavarnakerfi sem við vissum ekki að væri í honum og þó höfum við átt bílinn í 3 ár.

Ég prófaði að setja bílinn aftur í gang og aftur ærðist hverfið. Ég stóð eins og hálfviti og hélt fyrir eyrun meðan bíllinn spangólaði eins og hann væri pyntaður. svo hættu ósköpin þangað til ég prófaði að banka í einhvern kassa með rafmagnsleiðslu inn í þá varð allt galið aftur og ég greip fyrir eyrun. Þegar þarna var komið sögu var ég orðinn frekar pirraður og greip í leisluna sem lá inn í kassann og rykkti í þannig að vírarnir slitnuðu upp úr og dósin þagnaði.

2007-08-03T22:19:00.000Z

Það er búið að bóka flug fyrir okkur til Kína. Við förum gegnum Stokkhólm en ekki Köben, þannig að það verður enginn bjór í Nýhöfn að þessu sinni. Við erum að farast úr spenningi yfir þessu öllu og nú teljum við niður á hverjum morgni þegar við vöknum.

Ég hef tvisvar komið til svíþjóðar og leiddist í bæði skiptin, þó heldur meira í seinna skiptið en það fyrra því þá var ég byrjaður að drekka bjór og langaði í einn slíkan þegar við stigum á land í Malmö í 28°C. Við vorum búin að stenka okkur með reglulegu millibili á Strikinu og í Nýhöfn og ætluðum að halda uppteknum hætti í Svíþjóð en gátum ekki því það var bannað að selja bjór úti á götu. Við máttum því fara inn á veitingastað og ofan í kjallara þar sem einhver rétti okkur norskan bjór sem við drukkum nánast undir borðinu svo enginn sæi til okkar. Eftir að hafa labbað um malmö í 45 mínútur var okkur farið að leiðast svo mikið að við forðuðum okkur aftur yfir sundið til Köben.

Ég vona að það sé skemmtilegra að ganga um Stokkhólm.

2007-07-21T09:53:00.000Z

Nú er allt á fullum swing við að gera klárt fyrir komu Yun. Nú á að klára allt það litla sem var skilið eftir þegar við fluttum inn, m.a setja ljós í ganginn , hlið fyrir stigann, laga bilaða fataskápinn, skipta um stormjárn og fleira sem maður var næstum hættur að taka eftir.

Svo þarf að mála eitthvað pínulítið í barnaherberginu og gera það soldið stelpulegt. Við þorðum ekki að mála fyrr en við vissum hvoru kyninu okkur væri úthlutað. Það hefði verið fúlt að vera búinn að mála allt bleikt og gera eins og prinsessuhöll og þurfa svo að byrja aftur og gera blátt og strákhelt.

2007-07-13T17:13:00.000Z

Símtalið sem við höfum beðið eftir kom klukkan 18 í gær. Við eigum núna dóttur í Hubei héraði Kína, hún er fædd þann 24. mars 2006 og heitir Xue Fu Yun. Við reiknum með að fara út í byrjun September, það er ekki svo langt þangað til því það verður væntanlega nóg að gera við að undirbúa komu skvísunnar.

2007-07-04T21:08:00.001Z

Nú ætti ég samkvæmt öllu að vera með fjörfisk í augnlokinu og á fleiri stöðum eins og ég verð gjarnan þegar ég verð stessaður. Svo er þó ekki og mesta furða í rauninni hvað ég er rólegur miðað við að við eigum von á að fá pappíra frá Kína á næstu dögum. Anna er reyndar soldið örari en ég þessa dagana en það hlýtur að víxlast áður maður veit af. Ég ákvað að bíða með að plana frí þangað til maður veit eitthvað hvað er í vændum. Mig langar reyndar svo mikið að skella mér í frí að ég er að drepast. Þegar ég millilenti á Kastrup á föstudag var ég næstum stunginn af niður í bæ til að fá mér bjór og pulsu og spássera um í blíðunni.

***

Ég eyddi deginum í Hellisheiðarvirkjun, ég er sannfærður um að sá óskapnaður er verk djöfulsins því bæði er þetta eitt ljótasta mannvirki landsins og svo voru stöðugar þrumur og eldingar allan tíman meðan við vorum á staðnum, sem hlýtur að benda til að sá rauði hefur eitthvað með þetta að gera.

2007-07-01T10:52:00.000Z

Fyrir nokkrum árum á þessum tíma árs heyrði ég auglýsingu í útvarpinu sem hljómaði svona "lífgaðu upp á svartasta skammdegið með undirfötum frá okkur". Mér fannst þetta ansi skemmtileg mistök sem skrifast sennilega á að verslunin hefur pantað birtingu á auglýsingu en ekki athugað hvaða auglýsingu þeir hafa sent frá sér.

Í gær sá ég svo enn bjánalegri auglýsingu á netinu þegar ég lét mig dreyma um að komast í sumarfrí til útlanda. Hún var svona " Taktu á móti vorinu í Madrid. Spennandi ferðir í haust." jebb þetta er í sömu línunni á heimasíðu Úrvals útsýnar.

2007-07-01T09:59:00.000Z

Ég er kominn til landsins aftur eftir rúmlega viku vinnutörn í Færeyjum. Þetta var hin kjánalegasta ferð því loftnetið fyrir tölvuna var ekki í bílnum eins og ég átti von á og þessvegna var ég sambandslaus við umheiminn að mestu þangað til við komum heim seinnipart föstudagsins.

Ég tók stóru myndavélina ekki með í þetta sinn en aftur á móti tók ég vídeóvélina og æfði mig aðeins að snúast í hringi með hana.

Ég hef stundum minnst á að það rigni mikið í Færeyjum, það var ekki svo núna og meira að segja hefur svo lítið rignt í júní að allir lækir eru orðnir þurrir. Þar sem áður voru beljandi fossar falla bara einstaka dropar úr mosanum.

Við komumst ekki heim með beinu flugi og þurftum því að fljúga í gegnum Köben. Með beinu flugi tekur klukkutíma og korter að komast milli Vága og Reykjavíkur en sú leið sem við fórum var Vágar-Kastrup og Kastrup- Keflavík. Við lögðum af stað frá Fuglafirði klukkan 9 að staðartíma og ég kom heim klukkan rúmlega 19 á Færeyskum tíma. Þannig að það munar soldið um þennan útúrdúr.

Ég náði að kaupa mér tvö Ljósmyndablöð á Kastrup og er að velta fyrir mér að gerast áskrifandi að allavega öðru þeirra því það eru heilu ljósmyndanámskeiðin í þessum blöðum. Ég náði líka franskri pulsu og hálfum lítra af bjór þarna sem er möst ef maður fer til DK, eða allavega lágmarksskammtur.

Það var ágætt að fljúga með Flugleiðum á kostnað vinnuveitandans því þá varð maður ekki eins skúffaður með þjónustana hjá þeim, sætin, matinn, afþreyinguna og hávaðann í flugfreyunum. Það var svo þröngt að sitja í vélinni að maður fékk tak í axlir við að lesa blöðin og gat bara notað aðra höndina til að smyrja brauðið. Ég nennti ekki að reyna við svínið sem var borið fram á majones hrúgu, ég sá að þeir sem sátu í kringum mig áttu í mesta basli með að vinna á því.

Tollararnir gerðu sig svo breiða þegar þeir sáu okkur koma með töskuvagn sneisafullan af drasli og meðal annars stóran pappakassa. Ég sá uppréttann lófa tollarans sem spurði ákveðinn hvað væri í kassanum. Ég brosti út að eyrum og sagði honum að það væru vinnuföt í honum og hálfpartinn vonaðist til að hann tæki hnífinn sinn og risti kassann upp því lyktin upp úr honum var verulega vond þegar ég lokaði honum fyrir brottför. Það var bland af lýsis- og mjöllykt sem hefði tekið á móti honum og svo bara hjálmar og vinnuskór og ekkert spennandi. Hann setti lófann niður hið snarasta og það slaknaði á honum þar sem hann sagði að við mættum fara hann ætlaði sko ekki að lenda í þessu aftur, hann hefði einhverntíman opnað vinnufatakassa og líkaði ekki lyktin.